Пайғамбарымыздың сүйiктi күйеу баласы хазреті Əли (радыяллаһу анһ) намаз оқып жатқанда дүние астаң-кестең болса да хабары болмайтын. 

Бiр соғыста хазреті Əлидың аяғына садақтың жебесi қадалып қалады. Жебенiң сүйекке кiргенi соншалық шығару мүмкін болмай-ды. Дəрiгерлерге де көрсетедi. Дəрiгерлер: «Бұл жебенi алу үшiн адамды есiнен тандыратын дəрi қолдану қажет. Сонда ғана алуға болады. Əйтпесе шыдау қиын болады» - дейдi. Сонда хазреті Əли: «Ондай дəрiнiң қажетi қанша. Одан да намаз уақытын күтейiк. На-маз оқыған кезде аларсыңдар» - дейдi. Намаз уақыты кiргенде, хазреті Əли намаз оқуға тұрады. Сол кезде дəрiгер хазреті Əлидiң аяғын кесіп, жебенi алып тастайды. Жараның бетiн байлап болған соң, хазреті Əли намазды бiтiрiп: «Алып тастадыңдар ма?» - деп сұрайды. Дəрiгер: «Иə, алып тастадым» - дейдi. Сонда хазреті Əли: «Ешқандай нəрсе сезбедiм» - деген екен. 

Мұнда таң қаларлық не бар! Өйткенi Юсуф Пайғамбардың сұлулығын көрген Мысыр əйелдерiнің қайран қалғандығы соншалық өздерін ұмытып кетiп, қолдарын кесiп алғанынан да ха-барлары болмаған. Егер Аллаһу та’аланың құзырында тұру, махаб-батына бөленген ғашықтарын өз-өзiн ұмытатындай халге түсірсе, оған таң қалудың қажетi жоқ. Мүмiндер де жан тапсырар кезде Пайғамбарымызды көрiп өлiмнiң қиыншылығын сезбейді.



Пікір қалдыру


Security code
Жаңарту

Қызылорда облыстық орталық «Ақмешіт-Сырдария» мешітінің ресми сайты
Сайтты жасаушы және техникалық қолдау көрсетуші Avant Systems компаниясы